E-mail
Reisverslag 2011

Luc en Ria Westerbeek zijn voor de negende keer voor het project Ikusasa in Zuid-Afrika geweest. Ze stellen vast dat er sinds de oprichting ruim zeven jaar geleden veel is veranderd. "We hadden enkele dieptepunten, maar vooral veel hoogtepunten", vertelt Ria. En ze constateert met enige tevredenheid dat allerlei verbeteringen zichtbaar zijn.

De eerste week bezochten ze de partner van Ikusasa, de "Metro Evangeliese Sorg" (MES), en ontmoetten ze ongeveer zeventig deelnemende kinderen. Ria was toen haar stem kwijt en kon niet goed met hen praten. Maar ze had wat vragen op papier gezet en de scholieren konden die schriftelijk beantwoorden en inleveren. Van elk kind is ook een foto gemaakt. Alle kinderen kregen gelijk ook hun uniformen en lesmaterialen.

De Westerbeeks hebben daarna verscheidene scholen bezocht en vastgesteld dat het in het algemeen goed gaat. De gang van zaken is behoorlijk verbeterd, nu de MES bijvoorbeeld enkele winkels heeft benaderd, waar de kinderen zelf passende kleren kunnen halen. Een klein onderdeel in Johannesbrug moet wel beter worden begeleid, maar de MES heeft toegezegd daaraan te gaan werken.

popRia vertelt tal van bijzonderheden. Er was een meisje bij dat nog nooit een eigen pop had gekregen. Dankzij een sponsor kon ze dit meisje een pop geven! "Jullie hadden haar pretoogjes eens moeten zien! Haar moeder sprak mij later nog eens aan en bedankte niet alleen mij, maar ook God. Aandoenlijk als je zoiets ziet en meemaakt. In Nederland heeft immers ieder meisje wel een pop!".

De locatie in Soweto loopt verder perfect, aldus Ria Westerbeek. De regels zijn helder op schrift gezet, zoals voorrang voor weeskinderen en daarna de kinderen van wie de ouders nog leven. Ook is vastgesteld dat religie geen rol mag spelen, al is de MES een christelijke organisatie. Vorig jaar zijn veel schoolkinderen landelijk geslaagd, ondanks de extra lange vakanties (in verband met de wereldkampioenschappen voetbal) en stakingen in Zuid-Afrika.

Het landelijk gemiddelde is 67,8% geslaagden en dat is 7,2% meer dan een jaar eerder. Dit nieuws was wel vier dagen op tv te volgen. "Maar voor zoveel geslaagden is geen plaats op de universiteiten", vertelt Ria. "Kinderen die wel willen doorleren, kunnen er niet terecht. Je vraagt je dan wel af waar ze dan terecht komen. Met de grote werkloosheid in Zuid-Afrika komen ze moeilijk aan een baan".

De tweede week zijn Ria en Luc op bezoek geweest bij het Coronation Training Centre voor gehandicapten in Johannesburg. De school is met sprongen vooruit gegaan. Plaatselijke vrijwilligers hebben er veel aan de tuin en de toiletten gedaan. Tijdens hun bezoek heeft Luc er een groep vrijwilligers begeleid die in vier dagen drie klaslokalen hebben geschilderd en de grote tuin hebben verzorgd. Het is de bedoeling dat daar kassen komen, waarin groente kan worden verbouwd.

diplomaNa afloop hebben de deelnemers allemaal een certificaat op naam en een beoordeling gekregen. Ze kunnen daarvan gebruik maken bij het zoeken naar een baan. Alle deelnemers kregen verder een voedselpakket met rijst, meel, olie, suiker, een pond vlees en als luxe koffie en thee. Dat wisten ze niet van tevoren en ze waren heel dankbaar.

Maar Ria heeft ook iets meegemaakt wat erg aangrijpend was: 'heftig genoeg om 's nachts van wakker te liggen'. Ze vertelt: "Omdat ik ziek ben geweest, heb ik niet veel huisbezoeken kunnen afleggen. Maar ik ben wel bij een zwakbegaafd zestienjarig meisje thuis geweest. Shanell neemt deel aan ons project, maar was van huis weggelopen en verdwaald. Ze werd toen door vier mannen verkracht (één dader is opgepakt) en bleek na verloop van tijd in verwachting te zijn. Maar toen was het veel te laat voor een abortus. Op 17 januari werd na acht maanden zwangerschap de baby, een meisje, geboren. Toen het tien dagen oud was, heb ik dat kindje in m'n armen gehouden. Ik vroeg me wel af wat er van terecht moet komen, als je ziet in welke omgeving Shanell leeft. Ze woont thuis, maar beseft niet dat ze een kind heeft, al geeft ze wel borstvoeding. Ze weet niet eens hoe ze het moet vasthouden. Waar groeit dit kleine hummeltje op.... zo'n diepe ellende".

babyIn dat huis wonen vijf mensen (drie volwassenen en de jonge moeder met haar baby). Behalve de 23-jarige zus van Shanell zijn die mensen zwakbegaafd. De zus heeft de baby een naam gegeven. Het meisje heet Tinaé. "Toen ik wegging, legde ik mijn arm om haar schouder en zei: 'meisje, wat draag jij veel zorgen op je schouders'. Ze keek mij aan en zei: 'Ach, het is mijn familie en dan is het niet zo zwaar'. Ik moest wel even slikken, toen ik in haar ogen keek. Wat een liefde had dit meisje voor haar familie! Een sponsor heeft geld gegeven en daarvan wordt voeding en kleding voor moeder en kind gekocht".

Dit jaar verlaten veel kinderen het project, vooral op het Coronation Training Centre. De meesten kwamen zeven jaar geleden tegelijk in het project en zijn nu allemaal weer tegelijk klaar met school. Velen hebben een plaatsje gekregen op een sociale werkplaats. "Dat het CTC nu op een hoger niveau komt, is het mooiste wat Luc en mij is overkomen", vertelt Ria verder. Via een moeder zijn er nu ook in Zuid-Afrika zelf vier sponsors gevonden. Dat is misschien een pril begin dat de school zich in de toekomst zelf kan bedruipen.

Het bezoek van Ria en Luc is overigens niet zo verlopen als zij hadden gehoopt. Ria was (achteraf gezien) al ziek vóór haar vertrek en in Zuid-Afrika ging haar gezondheid achteruit. Daardoor moest ze daar naar de dokter en het ziekenhuis. Desondanks heeft ze zoveel mogelijk gedaan en soms creatieve oplossingen bedacht. 

Terug in Nederland ondergaat Ria allerlei onderzoeken. Ze hoopt dat alles weer goed komt, maar dat heeft even tijd nodig. Dat betekent wel dat zij – tijdelijk – niet volledig kan functioneren. Het bestuur neemt zoveel mogelijk taken van haar over, maar er ligt 5½ kilo aan persoonlijke berichten van sponsorkinderen die moeten worden uitgezocht. Die klus kan het bestuur niet overnemen en daardoor zullen deze berichten wat later bij de sponsors aankomen. Ze hoopt dat hiervoor begrip is.

Sponsors en belangstellenden, die een bijdrage willen geven aan Stichting "Ikusasa", kunnen hun gift storten op Rabobanknummer 1132.04.124 te Nieuwegein, ten name van Stichting Ikusasa. Voor € 10,00 per maand krijgt een kind een toekomst. Meer informatie kunt u via e-mail ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. ) of per telefoon krijgen bij Coby Boere (06-53633389), of Ria Westerbeek (030-6062750 of 06-20594114).

Verslaggever: H. Biesma, Nieuwegein

 

S5 Box