E-mail
Reisverslag 2012

“Positief. Ik ben best tevreden”, kijkt Ria Westerbeek terug op het negende werkbezoek dat zij en haar man Luc in februari namens en voor de Stichting Ikusasa aan Zuid-Afrika hebben gebracht. De stichting werkt er samen met de christelijke organisatie MES, een instelling die wel wat lijkt op het Leger des Heils in Nederland. “We hebben goede afspraken gemaakt en de samenwerking verloopt steeds beter. We gaan elkaar steeds beter begrijpen”, vat Ria de resultaten van het bezoek samen.

Voor het eerst zijn de Westerbeeks met twee andere echtparen, Egbert en Plonia Bruins Slot uit Terneuzen en Nel en Cor van Vliet uit Rijnsburg, in Zuid-Afrika geweest. “Ze hebben veel belangstelling voor het werk van Ikusasa, maar gingen ook wel mee voor de gezelligheid. Bovendien konden zo anderen eens zien hoe het werk van Ikusasa in Zuid-Afrika tot stand is gekomen, wat wij er doen, wie wij helpen en waarom wij hen helpen en de nood daar laten zien”, aldus Ria Westerbeek.

Het bezoek begon vrijdag met een vergadering en een werkbespreking bij de MES. De zes Nederlanders gingen ook meteen naar het Lufunoni Huis voor jonge ongehuwde moeders in Johannesburg om te kijken wat er moest worden gedaan. De mannen zouden er gaan verven en timmeren en de vrouwen gordijnen naaien. “De MES had dankzij een bijdrage van € 2800 via de Stichting Ikusasa overal keurig voor gezorgd. Bovendien hadden we een potje om meteen ontbrekende spullen te kunnen aanschaffen”, vertelt Ria.

De volgende dag is de hele groep naar Soweto gegaan om sponsorkinderen te bezoeken en schoolspullen uit te delen. Ria en Luc hebben er op één dag zo’n honderd kinderen gesproken, foto’s van hen gemaakt en gecontroleerd wat er met de bijdragen van sponsors wordt gedaan. Samen met de Joshua-groep, jonge mensen van de MES die activiteiten in de stad Johannesburg organiseren, deden de anderen met de wachtende kinderen allerlei Hollandse spelletjes, zoals zaklopen en touwtje springen. De kinderen kregen ook allemaal een maaltijd.

Zondags woonde de groep in Swanneville een kerkdienst van drie-en-een-half uur bij. Cor van Vliet, geestelijk verzorger, hield er een preekje en de groep zong samen het lied ‘Welk een vriend is onze Jezus’. Na de dienst was er voor de Nederlanders een Zuid-Afrikaanse ‘braai’ (een soort barbecue) bij mensen thuis.

De eerste week van hun verblijf in Zuid-Afrika begonnen de mannen in het Lufunoni Huis met verven, het timmeren van kasten en herstellen van kapot houtwerk. “Het is een grote klus geweest die ze vol enthousiasme hebben verricht”, meldt Ria. “De vrouwen hebben in een heel klein kamertje met één raampje 26 gordijnen met binnenvoering genaaid. Dat was een enorm werk”. Ondertussen ging zij alleen ‘op stap’ naar scholen in Soweto en in Johannesburg en naar vergaderingen.

reis12Samen zijn de echtparen Westerbeek, Bruins Slot en Van Vliet ook nog met een hospitaalbus van de MES naar de arme wijken van Johannesburg gereden. Er werden medicijnen uitgedeeld en aidstesten afgenomen. “Veel mensen durven niet goed. Als na veel praten en uitleggen toch bloed kon worden afgenomen, zijn ze tijdens het wachten erg bang en gespannen, maar de opluchting is heel groot als de uitslag van de test goed is”, vertelt Ria. “Dat is heel goed werk van de MES”, voegt ze er aan toe. Ook woonden ze op een avond op straat een voedseluitdeling van de MES bij.

Dankzij een gift van een Zondagsschool in Terneuzen konden de vrouwen in Johannesburg speelgoed voor de kinderen in het Lufunoni Huis kopen. “Het was heerlijk er eventjes te kunnen winkelen”, vertelt Ria.

Het hele gezelschap logeerde in een zijvleugel van het hospitaal van de MES. “Daar verblijven mensen die van de straat worden gehaald en erg ziek zijn of op sterven liggen. Ze hebben veelal aids of tbc. ’s Avonds konden we wel eens met die mensen praten en hun verhalen aanhoren”.

Het ziekenhuis zou wel meer mensen kunnen opnemen, maar door gebrek aan financiën is dat onmogelijk. De patiënten hebben geen geld en Ria noemt het “eigenlijk bijzonder jammer dat het ziekenhuis door geldgebrek niet meer kan doen”.

Zaterdags bracht de groep nog een bezoek aan het voetbalveld van Johan Cruijff in Johannesburg, waar kinderen met de Joshua-groep spelletjes deden. Zondags woonden ze via de webcam een kerkdienst van de PKN-gemeente in Valkenburg (ZH) bij. Die gemeente gaat een heel jaar actie voeren voor het Lufunoni Huis en tijdens de dienst kon de groep dankzij de computerverbinding nog iets over dat project vertellen.

reis12De tweede week gingen de mannen verder met timmeren en schilderen. De vrouwen naaiden ‘ s avonds onverdroten aan de gordijnen voor het Lufunoni Huis en brachten overdag onder meer een bezoek aan het Coronation Training Center voor gehandicapte kinderen. Plonia en Nel gingen samen met de kinderen handwerken en poffertjes bakken. Veel kinderen komen zonder eten op school en die poffertjes vielen dus wel in de smaak! Ook was er een sportdag voor gehandicapte kinderen. Ria had in die tussentijd verscheidene vergaderingen en gesprekken met ouders en verzorgers van ‘Ikusasakinderen’ en ze nam foto’s van de sponsorkinderen.

Het Coronation Training Center heeft via Ikusasa twee bussen voor het vervoer van schoolkinderen gekregen ter vervanging van twee oude en aftandse bussen. Ze worden volop gebruikt en daardoor weet het CTC veel te besparen op onderhoud en brandstof.

De vrouwen gingen verder met elkaar op verschillende locaties op huisbezoek, onder andere bij een jongetje dat met z’n ouders onder een stuk plastic in een half verbrand bosje woont. Volgens Ria had de politie die struiken verbrand om de mensen er weg te krijgen, maar waren ze apathisch blijven zitten en niet eens verhuisd naar een groen gebleven stukje.

reis12-3Ook waren ze in piepkleine huisjes in zogeheten ‘plakkerskampen’ (huttendorpen), waar ratten aan de vingertjes van slapende baby’s knagen. Ze zegt: “sommige situaties zijn zo erg dat het belangrijker is om kinderen overdag een veiliger omgeving en een maaltijd te bieden dan een opleiding voor een diploma. Het was dit jaar voor het eerst dat ik er zo over dacht”.

Het Lufunoni Huis is op 8 augustus 2007 in Johannesburg opgericht. Het biedt een onderkomen aan moeders van 16 tot 24 jaar en probeert hen verantwoordelijk te maken voor zichzelf en hun levensonderhoud. Lufunoni kan onderdak verschaffen aan vijftien moeders. In februari 2012 verbleven er vier moeders met vier baby’s. Die moeders volgen overdag een opleiding, terwijl die kinderen worden opgevangen in een dagverblijf bij de kleuterschool. De komende tijd komen er meer tienermoeders in het huis te wonen. De Stichting Ikusasa gaat Lufunoni Huis vier jaar financieel ondersteunen om het huis nog verder te renoveren. Daarbij hopen wij op financiële steun van heel veel mensen. Geld voor het opknappen van het Lufunoni Huis kunt u overmaken op rekeningnummer 1132.04.124 ten name van ‘Stichting Ikusasa” te Nieuwegein onder vermelding van ‘Gift voor Lufunoni Huis’.

 

 

Verslaggever: Hedde Biesma

 

S5 Box